Oh Turkije van mij.

ist

Turkije, het land  van zon, zee en strand en zijn vele toeristen.
Gelukkig ook nog het land van veel meer als alleen dat.

Turkije, het land van cultuur en het lekkere en vele eten.
Het land waar je met 40 Turkse lira, 40kg groenten en fruit mee koopt op zijn markten. Het land waar brood nog 30 eurocent kost.

Turkije, het land van mysterieuze bazaars en fel geurende waterpijpcafés.
Turkije, het land van stomende hamams en prachtige muziek.
Turkije, het land van eindeloze zeeën, reusachtige bergen en prachtige sterren die de hemel vullen.

Turkije, het land van vele drukke steden en nog meer rustige boerendorpjes. In het ene miljoenen autotoeters die als muziek de drukkende lucht vullen. In het andere kan je picknicken in de bergen zonder dat je heel de dag één mens ziet. De schapenherder die een keer voorbij komt met zijn honderd schapen er niet bij geteld.

Ist8

Turkije, het land waar binnenlandse busreizen van 32 uur eerder regel dan uitzondering zijn. Het land waar je tijdens diezelfde busreizen door de meest prachtige valleien rijdt. Het land waar je tijdens diezelfde busreizen de meest verse en lekkere vijgen koopt langs de kant van de straat.

Turkije, het land van uitersten, het land waar alles mogelijk is. Het land waar moskeeën en kerken gewoon naast elkaar staan zonder dat er een haan naar kraait. Het land waar je je geloof in rust kan verkennen en praktiseren, zonder dat iemand je lastig valt, zonder dat iemand je met de vinger wijst. Het land waar vrouwen ongesluierd, met een hoofddoek of zelfs met een niqab rondlopen. Naargelang ze zelf willen. Het land waar je ‘s nachts wakker wordt met een ezan die galmt over de hele stad terwijl het muisstil is, terwijl de zon rustig en sereen op komt. Betoverend mooi, mooier dan mijn mooiste dromen.

Turkije, het land waar veel van mijn mooiste herinneringen tot stand zijn gekomen. Turkije, Het land waar een paar van mijn ergste nachtmerries zijn geboren. Maar, waar ook een paar van mijn ergste nachtmerries verwerkt zijn. Nogmaals, Turkije is een land van uitersten, een land waar alles mogelijk is.

Ist6

Turkije, het land waar ik mijn geloof en veel van mijn normen en waarden heb gevonden. Ik ben opgegroeid met Turkije in mijn hart. Turkije was essentieel voor mij om te worden wie ik nu ben. Een vrouw die sterk is, die weet wat ze wil, waar niet mee te sollen valt. Een vrouw die openstaat voor vele dingen, een brede en realistische kijk op de wereld heeft. Een vrouw die fier is op zichzelf.

Turkije, het land dat mij inspireert. Ik zou een roman over Turkije al zijn bijzonderheden kunnen schrijven.

Het heeft een tijdje geduurd voor ik mijn liefde voor Turkije een plek kon geven. Een plek in mijn hart die waardig genoeg is, een plek die niet te groot of niet te klein is. Een plek waar mijn liefde juist in past zonder dat die liefde mijn leven over neemt.

Ik heb Turkije lang gehaat in mijn laatste maanden dat ik er woonde en toen ik juist terug verhuisd was naar België. Ik heb Turkije gehaat om zijn nationalistisch volk. Zijn volk waarvan velen niet zo ruimdenkend zijn, waarvan velen enkel kunnen leven met hetgeen wat zij kennen en niet verder willen kijken dan hun neus lang is. Gehaat om zijn normen en waarden. Gehaat om zijn armoede die duidelijk aanwezig is. Gehaat om de nutteloze drama die zijn volk weet te creëren, dagdagelijks op straat. Gehaat om de trage, lange rijen in de supermarkten. Gehaat om zijn Turkse muziek en zijn gedubde televisie. Gehaat om mijn dromen die er zijn kapot geslagen. Gehaat om de kansen die er mij zijn ontnomen door datzelfde, niet zo ruimdenkende volk. Maar mijn liefde voor Turkije is sterker als mijn haat en haat maakt een mens moe. Dus ik heb mijn haat de mond gesnoerd en enkel mijn liefde voor Turkije blijft leven.

Ist4

Turkije heeft mij prachtige mensen doen leren kennen, mensen die ik nooit zal vergeten. Mensen die voor altijd een plek in mijn hart hebben, een plek die nog groter is als de plek die Turkije in mijn hart heeft gekregen. Ik heb er één van mijn beste vriendinnen ontmoet. Een persoon zo speciaal, een geschenk uit de hemel. Nu een geschenk in de hemel. Een persoon waar ik uren mee kon praten, waar ik alles tegen kon vertellen. Een persoon die mij nooit veroordeelde, die altijd mee dacht naar een oplossing. Een persoon die steeds opnieuw naar mij luisterde, die nooit moe werd van mijn verhalen. Een persoon waar ik dit kleine stukje over Turkije aan opdraag, omdat ik weet dat zij er precies zo over dacht. Ik weet dat ze dit zal lezen. Ik weet dat ze bij mij is. Ik weet dat zij weet dat ik haar nodig heb en ik weet ook dat zij weet dat ik van haar hou en dat ik haar elke dag mis. Want dat ik van haar hou en dat ik haar mis daar bestaat geen enkele twijfel over.

ist1

Turkije, nachten en dagen droom ik over je.
Te pas en te onpas kom je op in mijn gedachten.
Turkije, ik voel je, ik proef je, ik adem je.
Ik mis je, mijn lieve Turkije. Ik mis je zo hard, in elk aspect.
Ik ben geen toerist voor jou, Turkije. Ik ben meer als dat.
Ik voel een onvoorwaardelijke liefde voor jou, Turkije.
Ik mis je geuren, ik mis je kleuren, ik mis je karakter, ik mis je aanwezigheid, ik mis je steden, ik mis je lawaai. Ik mis je hete zomerdagen, ik mis je koude winternachten, ik mis je sinaasappelbomen waar we de lekkerste sinaasappels van plukten, ik mis je veel te bittere zwarte thee, ik mis je brood waar ik eindeloos van kon eten.

ist2

Ik mis je gewoon, niet meer en niet minder.

Tot snel, mijn prachtige Turkije.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s