Depressie.

Een half uur. Zo lang zit ik naar mijn scherm te staren zonder ook maar één letter te typen. Want, hoe begin je een blogpost over depressie als je zelf niet meer weet wat je allemaal voelt?

Vaak krijg ik de vraag hoe het met me gaat, of er iets is, of het écht wel gaat of wat ik voel. Maar…hoe leg je uit aan mensen hoe je je voelt als je zelfs je zelf niet meer snapt?

dep2
Depressie. Het is niet fijn. Ik ben blij dat het eindelijk “erkent” is. Dat ik het me niet verbeeld. Maar, nu ben ik wel depressief. Ik ben officieel depressief. En dat vind ik eigenlijk moeilijker te plaatsen als gedacht. Voor ik naar de dokter ging, leek dat aankomende doktersbezoek het einde van mijn lijdensweg. De eerste stap naar hulp en het einde van een donkere tijd. Wel, wat heb ik daar even verkeerd gedacht. Het lijkt wel alsof ik voordien nog alles deed om niet depressief te zijn, om niet depressief over te komen. Om mezelf te bewijzen naar anderen toe en tegenover mezelf dat er niets mis is met mij. Dat ik mijn drukke leventje, met nog drukkere gedachten, allemaal aan kon, en dat functioneren gewoon op een normale manier kon. Maar steeds vaker begon ik maaltijden over te slaan en steeds vaker kreeg ik mezelf gewoon niet meer uit bed. En nu, nu ik écht depressief ben en dat ook zo mag zeggen. Ben ik moe, alleen maar moe. En dan nog meer moe.
dep3

Depressie is niet iets wat alleen ‘s avonds laat gebeurt wanneer ik in bed lig te woelen en te piekeren. Het is evengoed iets wat in de vroege namiddag gebeurt wanneer ik aan het schaterlachen ben met vrienden en vriendinnen. Het gebeurt wanneer ik een leuke film aan het kijken ben of een mooi boek aan het lezen ben. Het gebeurt wanneer ik onder de douche sta of aan het wandelen ben. Het gebeurt als ik aan het sporten ben of als ik aan het kuisen ben. Depressie is er AL-TIJD. En dat is niet fijn. Ik kan in gesprek zijn, aan het dromen zijn, of aan het konkelfoezen zijn met vriendinnen. En terwijl we die leuke gesprekken hebben komt er ineens een zwarte wolk tevoorschijn vol donkere gedachten en ongelukkige gevoelens. En niet één keer maar meermaals. Depressie houdt geen rekening met hoe je je voelt. Depressie wil al je negatieve energie. Het wil je laten geloven dat je ongelukkig bent en altijd ongelukkig zal zijn.
dep4

Depressie heeft me mijn zelfvertrouwen en wilskracht afgenomen. Of ik voel duizenden emoties, heb duizenden ideeën, dromen en plannen, of ik voel niets. Dan kan niets me iets schelen. Of het gaat héél goed; dan kan ik de wereld aan. Of het gaat héél slecht; dan denk ik dat het allemaal gemakkelijker zou zijn als…
Alles tussen deze twee uitersten is grijs. En grijs, dat is overleven op automatische piloot, zonder echte gevoelens of gedachten.
dep1

Depressie is niet “ik ben ongelukkig want…”. Depressie is “ik kan niet gelukkig zijn”. Ik voel mensen denken, zo moeilijk is het toch niet om gewoon gelukkig te zijn? Koester de kleine, fijne momenten in het leven en je zal zien…
Wel, je veroordeelt toch ook niemand die astma heeft? Terwijl er genoeg lucht is om de hele mensheid te laten ademen. Don’t judge, support.

En nu…ga ik even liggen. Want ik ben moe.

dep

 

5 thoughts on “Depressie.

  1. Fatimama says:

    Lieverd, ik vind het heel erg voor je. ik wilde je blog gisteren al lezen maar omdat mijn smartphone in de wc was gevallen en ik een oude telefoon heb nu, lukte dat niet. Ik voel me zelf ook heel vaak energieloos en moe, zo moe maar ik weet niet of dat een depressie is. ik herken je plaatje, dat je je afsluit en dan klaagt dat je alleen ben. Yep, that’s me. Nog steeds niet bij Khadiya op kraambezoek geweest. Nog steeds niet gevraagd of je langskomt. En ondertussen ben ik wel alleen.
    Ik kan je geen opbeurende woorden schenken maar wat ik wel zal doen, is doe3a voor jou doen. En er is een soerah die je kunt luisteren als je depressief voelt. ik geloof, Surat At Duha. Dat is een hele mooie soera, dat gaat erover dat de profeet Mohamed saws dacht dat Allah hem verlaten had.

    Veel liefs!!

    Like

    • Steffi says:

      Dankje voor je mooie reactie. Eerst en vooral wil ik je zeggen dat je gewoon naar jezelf moet luisteren. Naar wat je lichaam jou vertelt. Depressie zit er al lang in bij mij, al een aantal jaar zelfs. Als ik niet telkens was blijven weglopen voor mezelf dan was ik er misschien al lang van af. Ik zeg niet dat je nu meteen een depressie hebt maar ik vind dat je er wel over moet nadenken, en eventueel hulp zou moeten zoeken als je denkt dat je dat nodig hebt. Ik ben er altijd als je wil praten. En ik herken mezelf ook weer in wat jij nu zegt. Nog steeds niet bij Khadija én Tine op kraambezoek geweest en ik hou mijn persoonlijke groei op zoveel vlakken zo hard tegen…en ik eindig altijd alleen. In welke situatie dan ook. Ook al voel ik me zo zo slecht momenteel, toch weet ik dat ik het in me heb om er tegen te vechten. 1 van de afgelopen dagen dacht ik: ik ben al te lang een rups. En ook al houd ik van de veiligheid die “rups zijn” me biedt, het is tijd om een vlinder te worden.
      Echt waar lieverd, doe3a doen is echt het liefste wat iemand voor mij kan doen. Ik ga zo meteen die Soerah opzoeken, dank je. Dikke knuffel!

      Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s