Dear Diary…

Dinsdag 30 augustus 2016

work work work work work. Het was druk en chaotisch op het werk. De uren daarentegen kropen voorbij.

Veel kan ik niet zeggen over deze dag behalve dat ik echt veel stress had en er bijna onderdoor ging. Die avond heb ik hubby to be even gezien en hebben we nog een beetje gepraat over ons geheime masterplan. Hij is Masha Allah zo lief. Hij weet wanneer ik hem nodig heb zonder dat ik dat echt moet zeggen. Ik was zo moe en hongerig en daar stond hij, met eten en een kommetje support. Ik heb het echt getroffen.

2016-02-9--09-19-53

Woensdag 31 augustus 2016

Same story, different day. Het is zo druk en chaotisch op de werkvloer en de tijd gaat niet vooruit. Ik kan me niet meer concentreren, iedereen maakt me zenuwachtig en stilaan ga ik in overdrive. Geloof mij, dat wil je niet meemaken. Ik word moe van mezelf en volgens mij worden anderen ook moe van mij. Ik ben geen goed voorbeeld vandaag.
Gelukkig is de laatste dag werken, straks is het weekend voor mij!

De laatste grudges heb ik afgesloten met een bepaalde persoon en hamdulillah dat voelt goed. Andere grudges heb ik dan weer afgesloten in mijn hoofd. Het lijkt wel meditatie, alles zo dwangmatig laten gaan. Je voelt jezelf gewoon lichter worden.

Die avond zijn hubby en ik bij mijn moeder gaan eten. Het was lekker en gezellig. Pas om 22 uur was ik thuis. We hebben koffie en taart gekregen (danku mams!) en we hebben heel de tijd over de toekomst gepraat. Over ons masterplan, over het appartement en de inrichting,…The future looks bright people!
2016-02-9--09-25-09

Donderdag 1 september 2016

Weekend! Ik had mijn wekker vroeg gezet omdat het een drukke dag zou worden. Maar toen het alarm ging dacht mijn lichaam daar eventjes anders over. Ik was zò moe, dat is al lang geleden. Ik voelde me echt slecht. Ik heb dus maar besloten om nog wat langer te blijven liggen.

Om 11 uur zou vriendin A. mij oppikken om op schoenenjacht te gaan dus uiteindelijk moest ik mijn bed wel uit rollen. Zoals verwacht, was zij er al voordat ik klaar was.

Eindelijk heb ik gepaste schoenen én de juiste kleur hoofddoek gevonden, in nog geen half uur. hamdulillah! We zijn nog een lekkere starbucks gaan drinken, vriendin A. heeft nog een beetje geshopt en we zijn gaan lunchen.

Toen ik thuis kwam was ik zo excited dat ik heel mijn outfit eens wou aantrekken en ik zou mijn make up al eens op doen. Ik deed mijn kleed en mijn hoofddoek aan en…

ik vond het niet meer mooi. Wauw.

Verschillende mensen hebben mij op het hart gedrukt dat dit waarschijnlijk door de stress komt. Laat ons hopen. Ik heb alles meteen terug uitgetrokken en heb het gelaten voor wat het was. Aan mijn make up ben ik zelfs niet begonnen. Ik was zo verdrietig, boos en angstig dat ik met mijn ogen toe op de zetel ben gaan liggen en de Koran heb opgezet. Dit heeft me gelukkig gekalmeerd. Laat ons hopen dat ik het aanstaande zaterdag wél mooi vind, anders heb ik een reuze groot probleem…

 

One thought on “Dear Diary…

  1. Khadiya says:

    Oh mijn lieve schatteke dat komt goed ,stress doet veel 1 ding weet ik je zal stralen de dag van je huwelijk komt goed sweet 💕💕💕💕

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s